Spreekt God nog steeds?

Hoe herken je Gods stem op een Bijbelse manier?

“God sprak tot mij.”
“De Heere liet mij zien dat…”
“Ik had sterk de indruk dat God dit op mijn hart legde.”

Dit zijn uitspraken die ik in evangelische kringen regelmatig hoor. Soms worden ze met grote stelligheid gedaan. Maar bij doorvragen blijkt dat er geen hoorbare stem was, maar een innerlijke overtuiging, een gedachte, een indruk die men in het hart heeft ontvangen. Dat roept een belangrijke vraag op: hoe spreekt God eigenlijk? En hoe onderscheiden we het vaste spreken van God van onze eigen indrukken?

God spreekt in Zijn Woord

Laten we eerst kijken naar het spreken van God waar we zeker van zijn, het spreken in de Bijbel. De Schrift is geen verzameling religieuze ervaringen van mensen, maar Gods geopenbaarde, betrouwbare en gezaghebbende spreken. Dáár ligt vaste grond onder onze voeten.

Petrus zegt het zo:

2 Petrus 1:19-21
19 En wij hebben het profetische woord, dat vast en zeker is, en u doet er goed aan daarop acht te slaan als op een lamp die schijnt in een duistere plaats, totdat de dag aanbreekt en de morgenster opgaat in uw hart.
20 Dit moet u allereerst weten, dat geen enkele profetie van de Schrift een eigenmachtige uitleg toelaat;
21 want de profetie is destijds niet voortgebracht door de wil van een mens, maar heilige mensen van God, door de Heilige Geest gedreven, hebben gesproken.

Dat is de eerste grote lijn. Gods Woord is “zeer vast”. De Schrift komt niet voort uit menselijke wil, maar uit de Heilige Geest. Daarom is de Bijbel niet één stem tussen vele andere stemmen. De Bijbel is de norm. Hier spreekt God met goddelijk gezag.

Ook Paulus onderstreept dat:

2 Timotheüs 3:16-17
16 Heel de Schrift is door God ingegeven en is nuttig om daarmee te onderwijzen, te weerleggen, te verbeteren en op te voeden in de rechtvaardigheid,
17 opdat de mens die God toebehoort, volmaakt zou zijn, tot elk goed werk volkomen toegerust.

De Schrift is dus niet alleen waar, maar ook voldoende. Met de Schrift kunnen we onderwijzen, weerleggen, verbeteren en opvoeden in de rechtvaardigheid. Zij rust de gelovige volkomen toe voor het leven met God.

God heeft gesproken in Zijn Zoon

Het spreken van God bereikt zijn hoogtepunt in de Heere Jezus Christus. De schrijver van de Hebreeënbrief zegt:

Hebreeën 1:1-2
1 Nadat God voorheen vele malen en op vele wijzen tot de vaderen gesproken had door de profeten, heeft Hij in deze laatste dagen tot ons gesproken door de Zoon,
2 Die Hij Erfgenaam gemaakt heeft van alles, door Wie Hij ook de wereld gemaakt heeft.

God heeft dus vroeger gesproken door profeten in woorden en openbaringen, maar nu beslissend in Zijn Zoon. Als we willen weten hoe God spreekt, moeten we bij Christus beginnen. En wie wil weten wie Christus is, moet luisteren naar het Woord dat van Hem getuigt.

Johannes sluit daar naadloos bij aan:

Johannes 1:1 en 14
1 In het begin was het Woord en het Woord was bij God en het Woord was God.
14 En het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond (en wij hebben Zijn heerlijkheid gezien, een heerlijkheid als van de Eniggeborene van de Vader), vol van genade en waarheid.

Gods spreken is dus niet vaag, zwevend of ongrijpbaar. Het is verankerd in Christus en geopenbaard in de Schrift.

Spreekt God ook via een innerlijke stem?

De Bijbel is de geopenbaarde wil van God, waar Hij spreekt over en in Zijn Zoon. Maar hoe zit het dan met onze eigen indrukken, gedachten en innerlijke overtuigingen? De Bijbel leert duidelijk dat God door Zijn Geest in Zijn kinderen werkt. We lezen hierover in de brief aan de Filippenzen:

Filippenzen 2:13
want het is God, Die in u werkt zowel het willen als het werken, naar Zijn welbehagen.

God kan dus innerlijk buigen, overtuigen, verlangen geven, onrust geven over zonde, rust geven in situaties, herinneren aan een Schriftwoord en richting geven in gehoorzaamheid. Dat is Bijbels. Maar zulke innerlijke indrukken hebben niet hetzelfde gezag als de Schrift. Ze moeten bovendien getoetst worden.

Wij kunnen ons vergissen. Wij kunnen iets aanvoelen, denken of wensen, en ten onrechte denken dat het de Heilige Geest is Die het geeft. Daarom is het goed om onderscheid te maken tussen het vaste spreken van God in de Schrift en de innerlijke werking van de Heilige Geest in de gelovige.

De Heilige Geest werkt niet los van het Woord

Een belangrijk punt is dat de Heilige Geest de gelovige nooit losmaakt van de Schrift, maar juist aan het Woord bindt. De Geest werkt niet zelfstandig naast of buiten Christus om. Hij verheerlijkt Christus en neemt het uit het Zijne.

De Heere Jezus zegt:

Johannes 14:26
Maar de Trooster, de Heilige Geest, Die de Vader zenden zal in Mijn Naam, Die zal u in alles onderwijzen en u in herinnering brengen alles wat Ik u gezegd heb.

En ook:

Johannes 16:14
Die zal Mij verheerlijken, want Hij zal het uit het Mijne nemen en het u verkondigen.

De Geest van God leidt nooit weg van het Woord van God. Hij brengt de gelovige juist dieper onder het Woord en dichter bij Christus.

Hoe toets je een indruk?

Daarom is het niet genoeg om te zeggen: ik voelde sterk dat God dit zei. De vraag moet altijd zijn:

• klopt dit met de Schrift?
• Verheerlijkt dit Christus?
• Werkt dit heiliging?
• Verdraagt dit eerlijke toetsing?

Psalm 119 geeft daarvoor een fundamentele sleutel:

Psalm 119:105
Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad.

Het Woord van God is dus het licht waarmee wij onze indrukken beoordelen. Niet andersom. Wij leggen de Bijbel niet naast onze ervaring om te kijken of de Schrift ook nog past. Nee, wij plaatsen onze ervaring onder het gezag van de Schrift.

Dat betekent concreet:

• de Heilige Geest spreekt nooit tegen de Schrift in
• de Heilige Geest verheerlijkt altijd Christus
• de Heilige Geest werkt heiliging, niet vleselijkheid
• wat werkelijk van God is, hoeft niet bang te zijn voor toetsing

Het geloof leeft van het Woord

In een tijd waarin veel nadruk ligt op beleving, indrukken en innerlijke leiding, is het nodig om terug te keren naar de eenvoud van het geloof. Het geloof leeft niet van spectaculaire ingevingen, maar van Gods Woord.

Romeinen 10:17
Zo is dan het geloof uit het gehoor en het gehoor door het Woord van God.

Dat is bevrijdend. Wij hoeven niet voortdurend op jacht naar een nieuwe openbaringen uit de hemel. God heeft gesproken. Zijn Woord is open. Zijn Zoon is geopenbaard. Zijn Geest woont in ons en past dat Woord toe in ons hart en leven. We wandelen stap voor stap in het licht van Zijn Woord.

Luisteren met ootmoed

Dat vraagt tegelijk om ootmoed. Wie innerlijke leiding ervaart, doet er goed aan voorzichtig te spreken. Niet te snel: “God zei tegen mij”, maar eerder: “Ik heb sterk de indruk”, “de Heere bepaalde mij hierbij”, of: “een Schriftwoord kwam met kracht tot mij”. Als je het zo formuleert, laat je ruimte voor toetsing. Dat is een houding van nederigheid en laat het verlangen zien om werkelijk door Gods Geest geleid te willen worden.

God spreekt werkelijk

De conclusie is daarom niet dat God vandaag zwijgt. Integendeel. God spreekt werkelijk. Hij spreekt door Zijn Woord. En Hij werkt door Zijn Heilige Geest in de gelovige. Maar juist daarom moeten wij die twee manieren van ‘spreken’ goed onderscheiden.

Het vaste spreken van God ligt in de Schrift. Daar ligt het gezag. Daar ligt de norm. Daar ligt het licht voor onze weg. En alles wat wij innerlijk menen te ontvangen, moet dááraan onderworpen worden.

Dat is de Bijbelse weg en dat bewaart ons voor verkeerde afslagen .

Slot

God is geen zwijgende God. De vraag is niet allereerst óf Hij spreekt, maar of wij willen luisteren naar wat Hij werkelijk heeft gezegd.

Als je Gods stem wil horen, doe je er goed aan de Bijbel open te slaan. Lees en onderzoek het Woord, want zoals de Here Jezus Zelf zei:

Johannes 6:39
U onderzoekt de Schriften, want u denkt daardoor eeuwig leven te hebben, en die zijn het die van Mij getuigen.