In pinksterkringen gebruikt men de Bijbelse uitdrukking ‘de vroege en de late regen’ vaak symbolisch voor de uitstorting van de Heilige Geest. De ‘vroege regen’ is dan de uitstorting op de eerste Pinksterdag, de ‘late regen’ is een grote uitstorting van de Heilige Geest in de eindtijd. Men verwacht ook dat de bijzondere gaven van de Geest, in de eindtijd opnieuw een grote rol spelen. Hieraan gekoppeld verwacht men een brede opwekking; de late regen (‘latter rain’ in het Engels) zorgt immers voor een grote oogst.
In een tweetal blogs wil ik deze claims onderzoeken. Wanneer zien we voor het eerst dat de ‘vroege en late regen’ verbonden wordt aan de uitstorting van de Heilige Geest en de verwachting van een eindtijdopwekking? Wat is de Bijbelse onderbouwing van deze gedachte? En wat zijn de gevolgen van deze eindtijdvisie?
In dit blog ligt de nadruk op de geschiedenis van deze ‘latter rain’ beweging en de koppeling met de eindtijd.
In een volgend blog zal ik naar de Bijbelse onderbouwing kijken en de teksten bespreken die men gebruikt voor de ‘latter rain’ visie.